امیر کلام فرمود:

شما به عمل به آنچه میدانید محتاج ترید تا دانستن آنچه نمیدانید

 پ.ن۱:

۱. عصر انفجار اطلاعات را با عمل چه کار

۲. دروغ بد است.

۳. تهمت بد است

۴. غیبت از زنا بدترست.

۵. فاصله حق و باطل چهار انگشت است دیدم تا شنیدم.

۶. غرور و خود پرستی ام المفاسد است. حتما خود شیفتگی و ریا هم باید توی همین حدودا باشه

 .

 .

 .

پ.ن۲:

 یکشنبه عازم بقیعیم. بعد از اون همه سال. یاد اون روزها و اون حالها به خیر. جونی بوده و خامی احتمالا.

 یک روز می بینمت اما اون روز در چه فکر و چه وضعی خواهم بود؟

  
نویسنده : عباس عسکری ساری ; ساعت ٢:۱٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٤/٢۸
تگ ها :

 

از پنجره هوا پیما هیچ وقت بیرون را نگاه کرده اید؟

وقتی هواپیما آن بالا هاست  به بیرون که نگاه میکنی اصلا افتادن قابل حس نیست.  پریدن بیرون ترسناک که نیست حتی وسوسه انگیز هم هست. هرچه به زمین نزدیکتر میشوید پریدن بیرون ترسناکتر می شود.

 ********

مستقل از حسم نسبت به دولت های سازندگی، اصلاحات و نهم اعتقاد داشتم،  در  بحث منطقی شدن رفتار ملت در اعمال نظرخود  در حاکمیت و همچنین حاکمیت عقلانیت دینی بر فرهنگ دولت داری ما، یک دوره ۲۴ ساله بعد از دولت اصلاحات لازم است. گذر از اقتدار گرایی شاهانه دولت سازندگی به حرف سالاری یا تئوری سالاری فاقد عملگرایی دولت اصلاحات و بازگشت نصفه نیمه به اقتدار گرایی دولت سازندگی که منجر به عملگرایی نخبه ستیزانه دولت نهم شده یک حرکت پاندولی به سمت رفتار عقلانی میتوان ترسیم کرد.

 شباهت عجیبی در آدم حساب نکردن دیگران در رفتار دولت سازندگی و دولت نهم هست. همینطور در پرکاری راس هرم. البته تفاوت های معنا داری هم هست

  
نویسنده : عباس عسکری ساری ; ساعت ٧:۳٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٤/۱٩
تگ ها :

سوم تیر

امان از سیاست.

داشتم میچرخیدم توی صفحانت اینترنت رسیدم به وبلاگ یک از احمدی نژادی های چهار آتیشه فکر کنم پسر صفار باشه. مطلبش من را یاد پست اون روزهای خودم انداخت. البته همچنان هم معتقدم اگر برگردیم به اون روزها، علیرغم فشارهایی که بیش از  هرکس به امثال ما وارد شده و مدتهاست هرشب با کابوس ورشکستگی رویرو هستیم، دوباره بین احمدی نژاد و هاشمی دوباره احمدی نژاد را انتخاب خواهم کرد و همچنان کاندبدای دوره اولم احمدی نژاد نخواهد بود. بخشی از مطلب این بود:

"اهمیت و عظمت آنچه در انتخابات سوم تیر 84 رخ داد ، مستقل از دولت برآمده از آن و عملکرد و سرنوشت این دولت است. حتی اگر احمدی نژاد و دولت او از آرمان های نهضت سوم تیر منحرف شده باشند ( که نشده اند ) نیز چیزی از بزرگی آن شورش بی همتای تاریخی کاسته نمی شود.  فارسی اش اینکه : اگر در انتخابات سال آینده ، دکتر بیاید یا نیاید ، ببرد یا ببازد، اگر تورم  به جای 20 درصد ، 200 درصد شود و علاوه بر فیلم سنتوری فیلم های سه تاری ، دوتاری و دنبکی (!) هم در همین دولت ساخته شود ، باز هم باید هر سال سالگرد سه تیر را جشن گرفت و گرامی داشت. هرسال باید خاطره شکست تاریخی آن ائتلاف حیرت انگیز و مرعوب کننده احزاب ریز و درشت ، روشنفکران، هنرمندان ، اشرافیت قدیم وجدید، نوکیسه ها ، بروکرات ها ، مدیران مادرزاد (!) و ...  را با همه جزئیاتش تجدید کرد. بلا تشبیه مثل ذکر مصیبت که هر سال با همان تفصیل بیان می شود تا بماند و از ذهن نرود. هر سال باید یادآوری کرد : پوزخند متکبرانه مرعشی را وقتی می گفت: " احمدی نژاد به چه حقی در مقابل آقای هاشمی کاندیدا شده است ؟! " ، چهره بر افروخته نوبخت را وقتی از کشته شدن دامادی در شب عروسی اش توسط طرفداران احمدی نژاد! می گفت ، وعده های رنگارنگ هاشمی را در آخرین برنامه تبلیغاتی ، مانور های پر زرق و برق سوسولتاریای (!) hashemi2005  را ، ویژه نامه های آتشین را که رایگان در میادین شهر توزیع می شد و  کاندیدایی را که قرار بود در خیابان بین زن و مرد دیوار بکشد و موقع برنامۀ تلویزیونی اش برق می رفت . این قصه را هر سال باید از نو تعریف کرد ."

 

  
نویسنده : عباس عسکری ساری ; ساعت ۱٢:٤٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٤/٤
تگ ها :