دلم اسير نام حسينه

زهی عشق زهی عشق که ما راست خدايا             چه نغزست و چه خوبست و چه زيباست خدايا


چه گرميم چه گرميم از اين عشق چو خورشيد                چه پنهان و چه پنهان و چه پيداست خدايا


زهی ماه زهی ماه زهی باده همراه                                     که جان را و جهان را بياراست خدايا


زهی شور زهی شور که انگيخته عالم                              زهی کار زهی بار که آن جاست خدايا


***************


آب زنيد راه را هين که نگار می​رسد                                      مژده دهيد باغ را بوی بهار می​رسد


راه دهيد يار را آن مه ده چهار را                                             کز رخ نوربخش او نور نثار می​رسد


چاک شدست آسمان غلغله ايست در جهان                   عنبر و مشک می​دمد سنجق يار می​رسد


رونق باغ می​رسد چشم و چراغ می​رسد                           غم به کناره می​رود مه به کنار می​رسد

  
نویسنده : عباس عسکری ساری ; ساعت ۱۱:٤٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٢/٧/۱٢
تگ ها :