سوم تیر

امان از سیاست.

داشتم میچرخیدم توی صفحانت اینترنت رسیدم به وبلاگ یک از احمدی نژادی های چهار آتیشه فکر کنم پسر صفار باشه. مطلبش من را یاد پست اون روزهای خودم انداخت. البته همچنان هم معتقدم اگر برگردیم به اون روزها، علیرغم فشارهایی که بیش از  هرکس به امثال ما وارد شده و مدتهاست هرشب با کابوس ورشکستگی رویرو هستیم، دوباره بین احمدی نژاد و هاشمی دوباره احمدی نژاد را انتخاب خواهم کرد و همچنان کاندبدای دوره اولم احمدی نژاد نخواهد بود. بخشی از مطلب این بود:

"اهمیت و عظمت آنچه در انتخابات سوم تیر 84 رخ داد ، مستقل از دولت برآمده از آن و عملکرد و سرنوشت این دولت است. حتی اگر احمدی نژاد و دولت او از آرمان های نهضت سوم تیر منحرف شده باشند ( که نشده اند ) نیز چیزی از بزرگی آن شورش بی همتای تاریخی کاسته نمی شود.  فارسی اش اینکه : اگر در انتخابات سال آینده ، دکتر بیاید یا نیاید ، ببرد یا ببازد، اگر تورم  به جای 20 درصد ، 200 درصد شود و علاوه بر فیلم سنتوری فیلم های سه تاری ، دوتاری و دنبکی (!) هم در همین دولت ساخته شود ، باز هم باید هر سال سالگرد سه تیر را جشن گرفت و گرامی داشت. هرسال باید خاطره شکست تاریخی آن ائتلاف حیرت انگیز و مرعوب کننده احزاب ریز و درشت ، روشنفکران، هنرمندان ، اشرافیت قدیم وجدید، نوکیسه ها ، بروکرات ها ، مدیران مادرزاد (!) و ...  را با همه جزئیاتش تجدید کرد. بلا تشبیه مثل ذکر مصیبت که هر سال با همان تفصیل بیان می شود تا بماند و از ذهن نرود. هر سال باید یادآوری کرد : پوزخند متکبرانه مرعشی را وقتی می گفت: " احمدی نژاد به چه حقی در مقابل آقای هاشمی کاندیدا شده است ؟! " ، چهره بر افروخته نوبخت را وقتی از کشته شدن دامادی در شب عروسی اش توسط طرفداران احمدی نژاد! می گفت ، وعده های رنگارنگ هاشمی را در آخرین برنامه تبلیغاتی ، مانور های پر زرق و برق سوسولتاریای (!) hashemi2005  را ، ویژه نامه های آتشین را که رایگان در میادین شهر توزیع می شد و  کاندیدایی را که قرار بود در خیابان بین زن و مرد دیوار بکشد و موقع برنامۀ تلویزیونی اش برق می رفت . این قصه را هر سال باید از نو تعریف کرد ."

 

  
نویسنده : عباس عسکری ساری ; ساعت ۱٢:٤٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٤/٤
تگ ها :