نماز

در همه عبادات آدم میتونه دقایقی را به یاد بیاره که غرق در اون شده. زیارت ها، مناجاتها، ادعیه و  کارهای مختلف و ...

اما حتی یک دقیقه غرق شدن در نماز در خاطر من که نیست. کسی همچین خاطره ای داره؟ تا یادم هست نماز محل حل تمام مسائل کوچک و بزرگ آدمه. چیزهایی که سالی یک بار هم در حالت عادی یادت نمی آید  توی نماز سر و کله اش پیدا میشه.

جریان چیه؟ نماز که انتهای عبودیته  چرا این طوریه؟

پ.ن: فرمودند قرار نیست دنبالت راه بیفتند سوالاتت را جواب بدن. زحمت بکش جمع کن خودت را دنبال جواب ها بگرد. عرض شد پس حداقل دوای تنبلی بدهید تا همت گشتن پیدا کنیم

* * *

ح:  وقتی به دیوان حافظ تفال میزنی و صفحه سفید میاد منظور خواجه شیراز چی میتونه باشه؟

  
نویسنده : عباس عسکری ساری ; ساعت ۳:۱٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٦/۳٠
تگ ها :