بود آیا که در میکده​ را بگشایند
گره از کار فروبسته ما بگشایند
اگر از بهر دل زاهد خودبین بستند
دل قوی دار که از بهر خدا بگشایند
به صفای دل رندان صبوحی زدگان
بس در بسته به مفتاح دعا بگشایند

پ.ن:

1. دستم به دعا نمی رود. شما دعا کنید.

2. مملکتی نداریم که خسروش باشیم که صلاحش بدانیم. پس توکلت علی الله

  
نویسنده : عباس عسکری ساری ; ساعت ۱۱:۱٩ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۸/۱٥
تگ ها :