و اما انتخابات-3

2. منافع و آرمانهای سیاسی
دلایل سیاسی اصولا  جایگاه ضعیف تری از دلایل اقتصادی در بین رای دهندگان دارد. اما موج های احساسی برنامه ریزی شده در آستانه انتخابات ها معمولا بر پایه این دلایل و منافع صاحبان آنها برنامه ریزی می شود.
رای دهندگانی که منافع و آرمانهای سیاسی مبنای  انتخاب آنهاست نیز در دو دسته کلی مدافعان اندیشه انقلاب اسلامی و مخالفان اندیشه انقلاب می توان تقسیم کرد. اصولا مخالفان آرمانهای انقلاب جایگاه چندانی در بین رای دهندگان ندارند و اقلیت قابل توجهی نیستند  و عموما هم پایگاه داخلی ندارند. سبد رای آنها را میتوان بر اساس آرای شورای شهر دوم شناسایی کرد.
موافقان اندیشه انقلاب خود نیز در دو جریان سنتی راست و چپ یا در  تقسیم بندی جدید اصولگرا و بخشی از جریان اصلاحات تقسیم بندی میشوند. اما در این دوره این دسته بندی هم نتوانسته تفکیک بین طرفداران کاندیداها را مشخص کند. جریان حامی احمدی نژاد و رضایی و بخش اصلی حامیان میرحسین و بخش قابل توجه از حامیان کروبی که بر اساس آرمانهای سیاسی رای خود را مشخص میکنند از طرفداران اندیشه انقلاب اسلامی هستند. آرا اصلاح طلبان طرفدار  اندیشه انقلاب اسلامی قطعا پشت سر احمدی نژاد قرار نمی گیرد اما آرای اصولگرایانی که براساس اولویت ملاک های سیاسی و آرمانهای انقلاب تصمیم میگیرند ظاهرا دچار تشتت گردیده و اگر آقای احمدی نژاد بتواند این تشتت را تا زمان انتخابات رفع کند میتواند پیروز دوره اول باشد.
از نظر طرفداران اندیشه انقلاب اسلامی که  ملاک های سیاسی برای آنها بر بقیه ملاک ها اولویت دارد نسبت جریانات مخالف اندیشه انقلاب اسلامی که پشت سر هر یک از کاندیداها قرار گرفته است میتواند پارامتر خوبی برای تصمیم گیری میباشد. لذا بسیاری از منتقدان احمدی نژاد از قرار گرفتن در جبهه میر حسین و کروبی نگران هستند و در این راستا تلاش آقای هاشمی برای وارد کردن آقای رضایی به انتخابات برای جلوگیری از واریز رای این دسته به سبد رای احمدی نژاد استراتژی منطقی در یک نبرد انتخاباتی است.

به نظر اینجانب قرار گرفتن مخالفان اندیشه انقلاب اسلامی در پشت دو کاندیدای اصلی انتخابات این دوره  یک طرح کاملا حساب شده است. قرار گرفتن این دسته در جمع حامیان دو کاندیدایی که خود از مدافعان اندیشه انقلاب اسلامی بوده اند و تحرکات و جنگ های قلمی و  بیانی آنها با همدیگر و با طرفداران دیگر کاندیداها تلاشی است برای شعله ور کردن جنگ انتخاباتی و به این بهانه نفی گذشته انقلاب. دامی که اگر کاندیدا های محترم در آن بیفتند  در راستای اثبات خود چند دوره مدیریت گذشته انقلاب را نفی کنند سودی جز پیروزی این جریان عجیب نخواهد داشت. به نظر میرسد این نکته ای است که همه دوستان از آن غافلند و تاریخ همه را مسئول خواهد دانست.

  
نویسنده : عباس عسکری ساری ; ساعت ٧:٤٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۳/٤
تگ ها :