ما نگرانیم

بسمه تعالی

مردم ایران، رهبران جریان‌های سیاسی ودولت‌مردان نظام جمهوری اسلامی ایران!

 ما نگران کشور و ملت عزیزمان هستیم. ما جمعی ازدانشجویان‌، استادان دانشگاه و متخصصان ایرانی داخل و خارج از کشور با گرایشات مختلف سیاسی و مذهبی  هستیم که با نگرانی و اندوه،  از دست رفتن وفاق ملی ملت‌مان را نظاره می‌کنیم. معتقدیم در این زمان حساس  با وجود اختلافات  داخلی باید با هدف نجات کشور از تهدیداتی چون تفرقه و ناامیدی با مشارکت همدیگر به راه حلی عادلانه دست یابیم.
  ما معتقدیم  باید به حماسه‌ی حضور 40 میلیونی مردم برای تاثیرگذاری در سرنوشت خود، به عنوان یک افتخار ملی احترام گذاشت و از این مشارکت  محافظت کرد. ما همیشه به این حضور و مشارکت نیاز خواهیم داشت.
به نظر جمعی از ما  انتخابات ریاست جمهوری اخیر با تخلفات بسیاری همراه بود،  به اندازه‌ای که حتی منجر به تغییر نتیجه شده است. عملکرد نادرست نیروهای دولتی، نظامی و انتظامی پس از انتخابات به ریختن خون هم‌وطنان و دستگیری‌های گسترده و بی‌قاعده منجر شده و چه بسا این برخوردها بخشی از  طرحی جامع  برای حذف جمهوریت از نظام جمهوری اسلامی ایران است.
گروهی از ما بر این باوریم  که  این انتخابات  دچار خدشه‌ای جدی نبوده است و  نیروهای نظامی و انتظامی در حد  امکان  با  سعه صدر با معترضین برخورد کرده‌اند و خون‌های ریخته و خشونت‌ها در اثر تحریک و حضور گروه‌ها و افراد  خودسر، هرج‌ومرج‌ طلب و بیگانگان نفوذی اتفاق افتاده است و اعتراضات پس از انتخابات بخشی از نقشه‌ی از پیش طراحی شده‌ی  گروهی از افراد با نفوذ است که هدف آن بازپس‌گیری قدرت از نو وارثان است.
وگروهی دیگر جمعی هستیم که به هیچکدام از دو گروه بالا متعلق نبوده و فارغ از تحلیل ها و نظرات مختلف نگران وضعیت کشور و مردم در این شرایط هستیم.
 اما با وجود این  اختلاف‌ها  ما معتقدیم که همه باید باهمراهی و همکاری هم در این  روزهای سخت و برای رفع  نگرانی‌های مشترک‌مان  تلاش کنیم.  در غیر این صورت نتیجه‌ی ناخواسته‌ی این اختلاف‌ها فروپاشی و ایجاد شکاف‌های عمیق اجتماعی است که فرصت نقش‌آفرینی را برای آینده‌ی کشور از همه‌ی دوست‌داران ایران می‌رباید و به بدخواهان و بیگانگان وامی‌گذارد.
 مهم‌ترین نگرانی‌های ما  شامل این موارد است:
1- خشونت‌های اخیر اعتماد عمومی به دولت و نظام را ضعیف کرده است و نتیجه‌ی آن  شکاف‌های جدی در میان گروه های اجتماعی  و خطر گسترش  منازعات و درگیریهای داخلی است.
2- شرایط کنونی زمینه ساز حضور گروههای تروریستی و جدایی طلب خواهد شد که نه دغدغه‌ی ایران را دارند و نه ایرانی.
3- جدایی جمع بزرگی از نخبگان علمی و اقتصادی از دولت، قطعا زمینه‌ی رشد اقتصادی، علمی و فرهنگی  کشور را از بین می‌برد.
4- ایران ضعیف شده در اثر اختلافات داخلی، در مقابله با تهدیدات خارجی بسیار آسیب‌پذیر خواهد بود.
5- جدایی بخش بزرگی از ملت و نخبگان سیاسی، اجتماعی و فرهنگی از نظام، به تقویت گروه‌های تمامیت خواه می‌انجامد و آسیب جبران‌ناپذیری به رکن جمهوریت نظام خواهد زد.

موارد فوق برای ما و بسیاری از ایرانیان از گروه‌های مختلف سیاسی که همگی  آرزومند ایرانی آزاد، مستقل و توسعه یافته هستند، بسیار نگران کننده است و براین اساس ادامه‌ی روند کنونی را به نفع هیچ کس نمی‌دانیم.
بدیهی است ریشه‌یابی  این بحران و جست‌وجوی علل شکل‌گیری وضعیت موجود و راهکارهای حقوقی و قانونی لازم که مانع از تکرار وقایع مشابه شود، از وظایف مهم پس از بحران است و نباید پس از خروج از وضع موجود از آن غفلت کرد.
اما اکنون در راستای عمل به وظایف ملی، شرعی و قانونی خویش و با نظر به اصول متفاوت مدیریت  در زمان بحران در مقایسه با شرایط عادی، پیشنهادات زیررا برای خروج از بن‌بست توصیه می‌کنیم. این پیشنهادات حداقلی و مرضی الطرفین، از تقاضاهای گروه‌های مختلف به منظور ایجاد درکی مشترک بر مبنای حقایق است و به باور ما می‌تواند گره گشای بحران فعلی گردد.

1- تشکیل یک کمیته مشترک و مورد قبول طرفین انتخابات با استفاده از ظرفیت‌های قانونی کشور، به منظور بررسی دقیق تمامی شکایت‌های انتخاباتی و ارایه‌ی گزارش کامل آن به ملت ایران بدون هیچ پرده‌پوشی و مصلحت‌اندیشی به نحوی که افکار عمومی  قانع شده و شایعات بی‌اساس پایان یابند. این کمیته صلاحیت تصمیم‌گیری در مورد اقدامات جبرانی احتمالی را نیز خواهد داشت.
2- نفی کامل خشونت و پرهیز از هرگونه تحریک و شایعه پراکنی، درگیری خیابانی، تخریب اموال عمومی و اهانت به اعضا و رهبران گروه مقابل و جلوگیری از تجاوز به حریم خصوصی مردم.
3- آزادی فوری همه‌ی  بازداشت شدگانی که در روزهای اخیر بدون طی مراحل قانونی دستگیر شده‌اند و مدرکی دال بر نقش فعال آنان در آشوب‌ها و اغتشاشات موجود نیست.
4- تشکیل یک کمیته‌ی مورد قبول طرفین به منظور بررسی دقیق دلایل  خشونت‌های اخیر و ارایه‌ی نتایج این بررسی‌ها  به طور کامل به ملت ایران.
5- تمکین کامل همه‌ی گروه‌ها به نتایج گزارش‌های فوق و پذیرش اشتباهات احتمالی حتی اگر نتایج  با مواضع قبلی آن‌ها سازگار نباشد.
ما معتقدیم که با شفاف‌سازی و رسیدگی به مطالبات مردم می‌توان بر فضای پرتنش و بی‌اعتمادی امروز غلبه کرد و شکاف بین مردم و نظام را کاهش داد. ملت ما  بحران‌های بسیاری را در طول تاریخ خود پشت سر گذاشته است و امیدواریم که با هوشمندی و دورنگری رهبران سیاسی از این بحران نیزبا قدرت و سربلندی بیرون آید.
 ما می‌دانیم که این پیشنهادات  نمی‌تواند خواسته‌‌های حداکثری گروه‌های درگیر را پاسخ‌گو باشد بلکه حداقلی است که می‌تواند زمینه‌ساز تعاملی سازنده و مشکل گشا باشد.  ما به همه‌ی هم‌وطنان و رهبران سیاسی یادآوری می‌کنیم که حل بحران فعلی نیازمند خویشتن‌داری و  کاهش انتظارات  همه‌ی گروه‌های سیاسی است و بدون این فداکاری، همه‌ی گروه‌های سیاسی و از همه مهم‌تر کشور و مردم ایران بازنده‌ی این تحولات خواهند بود.

**پی نوشت:

١-ممنون از هژیر و سید صادق و علی ذواشکیانی و علی ملکی به خاطر تدوین این بیانیه

٢. جمع خوبی از نخبگان کشور  از اعضای هیات علمی و دارندگان مقام ها بین المللی و المپیادیهاتا امروز امضا کرده اند. اسامی امضا کنندگان تا امروز را اینجا میتونید ببینید.

http://spreadsheets.google.com/ccc?key=rtzUIzb8EiBIFhTdpLP-SfA

3. اگر هنوز امضا کردید میتونید با ایمیل شخصی خودتون یک ایمیل با سابجکت اسم و وضعیت تحصیلی و محل تحصیل یا محلی که هیات علمی هستید به آدرس letter.to.iranian@gmail.com ارسال کنید

4. کاش نخبگان دوطرفمون بفهمند دیواری که تلاش میشه بین ما کشیده بشه و جایگزین صف بندیهایِ طیفیِ گرایشهای سیاسی بشه بیش از همه به ضرر کشور است.  متاسفانه هر دو گروه در تلاشند این دیوار محکم تر بشود باید اراده مان را به آنها تحمیل کنیم چون نگران ایران هستیم

  
نویسنده : عباس عسکری ساری ; ساعت ۱٠:۱٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٤/٩
تگ ها :