انقلاب دائمی برای ترسیم تاریخ متفاوتی برای جهان معاصر

ملت در سی و یکمین سال اعجاز بزرگ خمینی کبیر و پیروزی انقلابی دینی در اوج دوره دین ستیزی حماسه ای دیگر آفرید که همچون 31 سال قبل بود همه را مات کرد. حتی خودمان هم هنوز از بهت آنچه دیروز رخ داد بیرون نیامدیم. حرکت 22بهمت یکی از دلایل ایمان آن پیر سفر کرده و خلف صالحش به این ملت است. 

هیچ بیانی نمی تواند عظمت این ملت را تصویر کند. دولتمردان برای همیشه باید پیشانی بندگی به آستان این ملت بسایند. بی دلیل نبود که حضرت روح الله و سید خراسانی همه این سالها به این ملت فخر میکردند و آنها را برتر از تمام اعصار میدانستند.

سوی دیگر حماسه دیروز عظمت انقلابی است که خمینی کبیر با اتکال به خدا و همراهی همت این ملت پایه گذاشت و توانسته این مردم را همراه و همگام خود نگه دارد. نقل است از مرحوم آقای بهاءالدینی که بعد از رحلت امام ایشان را در خواب می بیند و از ایشان سئوال می کنند که در آنجا به چه کاری مشغولی. حضرت امام می فرمایند به امور انقلاب اسلامی. چند ماه  گذشته ذهنم به این خواب خیلی مشغول بود.  دیروز دیدیم که چشم نگران امام چگونه هنوز ملتش را همراهی میکند. راهی نیست جز اینکه باور کنیم این انقلاب آمده است تا آینده تاریخ را ترسیم کند . هرچند که به قول سجاد دیگران ما را به شعار متهم کنند. کچوئیان در سال82 قشنگ گفته که:

« باور کنیم این یک انقلاب دائمی است که تاریخ متفاوتی را برای جهان معاصر رقم می‌زند. آیا این عجیب نیست که هگل در چهره‌ی ناپلئون ورود فاتحانه‌ی وی و ارتش انقلاب فرانسه به سایر کشورها، رژه و مارش تاریخ را می‌دید اما ما نمی‌توانیم در گام‌های میلیونی مردم و حضور طوفانی پایدار و مستمر آنها ببینیم که تاریخ، سمت و سویی متفاوت یافته است؟ اگر روشنفکران چشمان متناسب با این حضور داشتند، درک این چرخش تاریخی می‌بایستی سال‌ها پیش از این حاصل می‌شد. اما اگر کسی باور ندارد که تاریخ جدیدی آغاز شده است، به آن سو نگاه کنید! به سمت و سوی بیست و دوم بهمن ماه.

سال‌های زیادی است که تاریخ به راهی متفاوت با آن راهی که هگل و متجددین تصور می‌کردند به راه افتاده است، حداقل بیست و پنج سال!

اگر بایستی برای این سخن دلیلی آورد، نفس حادثه‌ای که از بیست و پنج سال پیش هر سال با ناباوری تمام و علی رغم تمام تلاش‌ها برای عدم تحقق آن با تازگی خاص خود در عظمتی بی‌نظیر تکرار شده، دلیلی با کفایت برای آن است. چگونه واقعه‌ای که از عمق جامعه سر بر نیاورده، تنها در سطح زندگی می‌کند و نسبتی با باطن عالم ندارد می‌تواند برای این مدت مدید استمرار یافته و تکرار شود؟

چه کسی جز دست خدا می‌تواند ملتی را در صورت جمعی‌اش به مدت بیست و پنج سال در صحنه نگه دارد و با آن تاریخ بسازد؟»(کچویان، کندوکاو در ماهیت معمایی ایران، ۱۳۸۳،صفحه۱۱۶)

***

پی نوشت:

چشم تنگ نگاه سیاسی یعنی دوباره ٢٢ بهمن را مثل ٢٢ خرداد اشتباه بفهمی. عظمت ٢٢ خرداد ۴٠ میلیون رای بود که دوستان ساده انگار ما در  دو جناح در اندازه یک دعوای سیاسی بین ٢ نفر کوتوله دیدند. ٢٢ بهمن هم اگر پاسخی به کوتوله های عقده ای سیاسی دیده شود جفای بزرگی در حق این ملت بزرگ است. ٢٢ بهمن قدرت نمایی ملتی بزرگ بود در برابر یک دنیای استکباری بسیج شده که تلاش کرد از یک خطای سیاسی سیاستمداران کوتوله ما یک شکست برای نظام تدارک ببیند

  
نویسنده : عباس عسکری ساری ; ساعت ۱:۳٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/۱۱/٢٤
تگ ها :