نوشتن کار من نیست

بعد از چند ماه  دوری از فضای وبلاگ خوانی و نویسی، به اینجا سر زدم  و دیدم کلی کامنت گذاشته شده که تایید نشدند. زمان گذشته من هم فرصت ندارم که همه را بخوانم وجواب دهم پس میگذرم از تاییدشان.

دوست بسیار عزیزم مدتی بعد از تعطیلی موقت پیامک زد که " هی چرا لال مونی گرفتی" - این دوست بسیار عزیر به لحاظ سیاسی با من اختلاف جدی دارد اما من گاهی مطالبم را میدهم قبل از انتشار بخونه چون به نقد منصفانه و واقع بینانه اش اعتقاد دارم- عرض کردم خسته ام. ما اهل نوشتن نیستیم و به وظیفه حس کردیم بنویسم اما وقت بسیار زیادی از من میگیرد و از طرف دیگر فضای ماکیاولیستی حاکم بر همه گروه ها حالم را به هم میزند. حداقل من هیچوقت اهل این بازیها نبودم و روح خشن و زمختم در حال له شدن است.

حسم این بود باید کمی سکوت کرد تا فضای هیجانی سال 88 بگذرد. فقط فضای احساسی بگذرد اما فراموش نشود که این یک آغاز است برای عصری نوین.

عصری که به خیال خام توهم سبز آغاز یک پایان است اما پیر ما در خشت خام این حادثه رویشی عظیم دید. برای دوستان متوهم هم بگویم در رویش مورد نظر بنده  جریان اطراف احمدی نژاد از دید من یک تهدید است.

سال گذشته همین مواقع بود که بحث میکردیم که این حوادث جدای از زخمی کردن روح جامعه برکات بزرگی برای رشد جامعه خواهد داشت. ایده ای که بعدها دیدم آقای حائری با بیان بسیار زیباتری  گفت. این درد و رنجها مثل درد زایمان است که بعد از درد کشنده یک حیات جدید شکل می گیرد.

جامعه مهدوی در پناه عقول رشد یافته شکل خواهد گرفت. عقول رشد یافته قطعا با ذهن های تک ساحتی و یک معادله یک مجهولی ایجاد نمی شود. فتنه ها مثل یک  اردوهای سنگین تدارکاتی معادلات تشخیص حق را توسعه می دهند و فهم ملت را مستقل از نخبگان توسعه میدهند  و این نوید گذر از دوره سیاست عشیره ای است و البته این مطلوب جبهه حق. پس هر گروه که به حقانیت راه خود ایمان دارد باید استقبال کند از این موضوع.

درد کشنده رفت. برای شکل گیری و بقای حیات جدید ما چه وظیفه ای داریم. آفت حیات جدید چیست؟ چقدر برای فتنه بعدی که بسیار نزدیک است برنامه داریم.

یادمان باشد اشتباه مال بنی بشر است. البته هر که قدرتمندتر آثار اشتباهش بیشتر اما باید بین اشتباه و خیانت تفاوت قائل شد هرچند ایستادگی بر اشتباه هم ضلالت در پی خواهد داشت چنانکه برای ابلیس همین شد. اما هل دادن اشتباه کار به سمت ماندن در مسیر اشتباه  و بستن مسیر برگشت خاطی نمی تواند کمتر از اشتباه کردن باشد. در چهار چوب فرهنگ اهلبیت همه باید زمینه سازی کنند برای برگشت خاطی و آغوش برای بازگشت خاطی باز باشد البته شرط و شروطی هم دارد.

 حوالی انتخابات گذشته در حال خواندن تاریخ دهه 30 بودم و مرور اتفاقات دوسال گذشته به من هم این حس را میداد که  احمد توکلی گفت:جریانی سعی دارد نیروهای داخل نظام را لکه‌دار کند. اصرار برخی از دوستان برای پرتاب کردن تمام نیروهای انقلاب به خارج از حلقه خودی یا بیماری است که باید دعا کنیم شفا یابد یا جریانی حساب شده و در هر صورت ضربه به نظام.

****

در روزهایی که به لحاظ فشار کاری گاهی دو سه روز امیر علی را بیدار نمی بینم خوابست که می آیم و خوابست که میروم  نمیدانم چقدر فرصت میشود به اینجا سر بزنم ببخشید اگر تایید کامنت ها طول  می کشد

  
نویسنده : عباس عسکری ساری ; ساعت ۱۱:۳٩ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/٤/٢۳
تگ ها :