که سخت دست درازند , بسته پات کنند

از امام صادق ع نقل میکرد که:


شیعیان ما اهل خیر هستند


یعنی مثل خودشان هستند، یعنی خیر دشمنانشون را هم میخواهند چه رسد به دوستانشون.
اگر مبنا این بشود حتی یک معادله درست هم تو زندگی ما تشکیل نشده.
آهای اهل سیاست.....

ا*‌‌‌    *      *

این اقتصاددان‌های ما هم گیردادن ها. بابا بی خیال.
این‌ها هم از آفات دمکراسیه در کنار مزاياش. کاریش نمیشه کرد. یکی آزادی های نشدنی را دستاویز تحمیق ملت کرد اینا هم کنترل قیمت نشدنی را. این دیگه جیغ جیغ نداره. یا باید آب شد رفت زمین یا کفتر شد رفت هوا یا توکل بر خدا.
تا یک جهش فرهنگی ایجاد نشه ( که بعضیا میگن همین دست به دست شدن ها حرکت روی مارپیچ حلزونی هست به جای جهش) بازی همینه. به جای فحش و جیغ جیغ باید واقعگرا بود. انگار ما حالا تمام ابزار های اقتصاد بازار را داريم که بخواهيم از اون طرف بريم. انحصار دولتی از انحصار خصوصی که بهتره. مشکل اول ما مافيای اقتصاده تا نگاه تمرکز گرا يا اقتصاد باز. انحصار بخش مثلا خصوصی.

*     *     *
کورش دوباره راه انداخت و یک مطلب از بایگانی آورد. مثل دفعه اول خواندم. با یک تفاوت. غزل مرا به یاد تغزل های  پاریس انداخت و شیخ پر سودا. یاد عشوه های عاشق کش کمال خررازی و آبجی جک.

نگفتمت     مرو  آنجا    که     مبتلات کنند ؟  

  
نویسنده : عباس عسکری ساری ; ساعت ۳:٤٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۳/۱۱/٦
تگ ها :