چرا به معین رای نمی دهم

به مصداق ضرب المثل معروف همسايه ها ياری کنيد تا من شور داری کنم اين متن را يکی از دوستان برای کمک به از سوت وکوری در آوردن اينجا برای من فرستاده. هرچی هم ميگم بابا من حوصله وقت گذاشتن برای آدمای قهر قهرو را ندارم. حيف وقت، فرمودند همينه که هست. به هر حال ممنون از فرشاد.

-----------------------------------------

من به مصطفی معین رای نمی دهم، اما این رای از جنس رای ندادن به سید محمد خاتمی و حتی اكبر هاشمی رفسنجانی نیست، معین رییس جمهور خوبی برای ایرانیان نیست – بر خلاف آنچه شعارش را می دهد- و حتی از كف رای مطلوبی هم برخوردار نیست تا گمانه رییس جمهورشدن اش را تقویت كند. ولی چرا می گویم كه به او رای نمی دهم، چون:
1- معین نزدیك به 10 سال وزیر آموزش عالی ایران بود، هم با تكنوكراتهای دوره هاشمی ساخت و هم با لیبرالهای دوره خاتمی، یعنی با همه جور قشری كار كرد و دم هم برنیاورد. برخی می گویند تنها دست آورد معین در این دو دوره تغییر نامه تابلوها و سربرگهای وزارتخانه اش،آن هم به نامی غیرمرتبط  و اشتباه بود و كار دیگری از دستش برنیامد.
2- اگر هم كاری كرد و استعفایی داد و رفت، امروز راحت می توان قضاوت كرد كه بیشتر از آنكه نگران ناكارآیی سیستم باشد، طراحی های انجام شده برنامه تبلیغات انتخاباتی اش را سر وسامان می داده است. استعفایی كه با مروری دوباره، كمتر رنگ و بویی از حركتی اصلاحی و خدمانه دارد.
3- او برای تحلیل شرایط سیاسی حاكم بر فضای جهانی، سیاستی را برگزیده كه از پیش بازنده میدان خواهد بود، به اعتقاد معین در بحران اتمی، اگر ایران تحت فشار قرار گرفت باید سریعا غنی سازی را متوقف كند و زمین بازی را عوض كند. حال آنكه در دیپلمسی حتی اگر جز توسل به این روش راه معقول دیگری وجود نداشته باشد  - و شاید در عمل هم چنین شود – اما رو كردن دست خود، یعنی از بین بردن قدرت چانه زنی و دادن امتیاز، بدون دریافت امتیاز متقابل.
4- درباره وضعیت نهضت آزادی هم معین دارای دیدگاههای جالب توجهی است، به اعتقاد او اگر امام زنده بود،نظر خود را درباره این گروه تغییر می داد،ولی روشن نمی كند كه امام جز از جایگاه رهبری حكومت اسلامی چنین نظری داشته و آیا در این زمانه باید به نظر كسی جز رهبری نظام، برای اخذ این موضع اتكا كرد؟ ثانیا مگر نهضت آزادی موضع خود را درباره مسایل مهم تغییر داده،كه باید درباره آن تجدید نظر كرد – همان حزب، با همان نگرشها و اندیشه ها،فعالیت می كند و طبعا در برابر  آن تغییری نیز ایجاد نی شود.
5- و دست آخر هم اینكه، معین در فضایی تناقض آمیز به سر می برد،از سویی مدام می گوید از هیچ مقامی نه اجازه گرفتهو نه برای تایید صلاحیت اش استمداد كرده و از سوی دیگر با عباراتی گنگ و دو پهلو، صدور حكم حكومتی رهبر انقلاب را نمادی برای ورود به عرصه انتخابات تلقی می كند. وضعیت تناقض آمیز كنونی،محصول رویكردی در میان برخی مدیران جمهوری اسلامی است، كه نمك را خورده و نمك دان را شكسته اند و تا روزی بر سبیل نظام هستند كه نظام همه گونه با آنها باشد.
***
من به معین رای نمی دهم و بر این باورم كه او اگر 100 روز هم برای ورود مجدد به عرصه تامل می كرد، در میزان آرایش تغییر شگفت آوری بروز نمی كرد.
من به معین رای نمی دهم چون نمی خواهم ایران یك دوره بسیار پر تنش و درگیری را آغاز كند، چون او به صراحت یك رییس جمهمور حزبی است وهیچ چیزی را فراتر از محدوده های حزبی اش نمی بیند و نمی خواهد

  
نویسنده : عباس عسکری ساری ; ساعت ۱:٤٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٤/۳/۱٢
تگ ها :