برنده انتخابات ماييم

چقدر خوبست آدم دل به رهبری مردی بدهد که افق نگاهی به اين بلندی داشته باشد.

يک چيز برای من قطعی است. نام هر کس که از صندوق بيرون بيايد ما برنده انتخاباتيم. حتی خروس جنگی مثل مصطفی.

خيلی وقت ها پيش زمانی نزديک دوران دايناسور ها، روزی از سر گير به بحث با رضا رنجبر خدا بيامرز نشستيم. صحبت از قدرت سياستها بود و اينکه بايد اينقدر قدرتمند و دوربينانه سياست ورزی کرد که هر کسی وارد بازی شد در بازی تو باشد.

 مثالش آمريکا بود که  از مبارزين مثلا ضد امريکايی تا مخالفين اين نظام  عليرغم اينکه هيچ ارتباط سببی و نسبی با آمريکا ندارند و هيچ رابطه مزدوری با آمريکاندارند اما نتيجه عملکرد آنها دقيقا خواست آمريکاست.

بازی امروز ما فقط به نفع نظام حاکم به انجام رسيد. مثل ۷۶.

خيلی ها نفهميدند اما همان ها که ميدانند لذتش را هم درک ميکنند. شايد فردا خيلی ها بفهمند. خرداد هفتادو شش هم حاصل همين تدبير ها بود و البته عنايت حضرت حق. نيمه  ارديبهشت هفتاد و شش آقای خاتمی با رهبر انقلاب ديدار کرد. در اين ديدار که حاصل برداشت فراگير شده از نظر رهبری بر روی ناطق بود، خاتمی اجازه انصراف خواسته بود و رهبری از اين برداشت ابراز تعجب کرده بود و هر گونه نظری روی هريک از کانديداها را رد کرده بود. و آن رقابت به ظهور حادثه دوم خرداد و تضمين بقای کليت نظام گشت و البته هر تاکتيکی عوارضی هم دارد و اينبار هم چنين خواهد شد.

 

بازی تمام برد فقط در توان مردانيست که توکل به قدرتی ماورای توان های محدود بشری دارند و مبنای محاسباتی غير از محاسبات معمول بشری ميخواهد.

شک ندارم هرچه باشد تنها برنده انتخابات تفکر جمهوری اسلامی نه يک کلمه زياد نه يک کلمه کم است.

 

  
نویسنده : عباس عسکری ساری ; ساعت ۱٢:٢۱ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٤/۳/٢۸
تگ ها :