اینکه آدمها را مجبور کنی از رودربایستی با خودشان دست بردارند و اینقدر آنها را به محاجه بکشی که جرات پیدا کنند یا جری بشوند و باخودشان حداقل صریح بشوند چه حکمی دارد.
اگر ببینی این صراحت به « لعبت هاشم بالملک ولا وحی نزل» می رسد چه؟
زمانه زمانه فتنه است. (این که گفتم یعنی چه؟)
می شود بچه شتری شد که نه شیری برا دوشیدن دارد نه پشتی برای باربری؟

  
نویسنده : عباس عسکری ساری ; ساعت ۱۱:۳۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٤/٩/۱٩
تگ ها :