به هيچ چيز ربط ندارد. دنبال ربطش نگرديد. شاعری که پياده آمده بود و پياده رفت زمانی حرف هايی زده بود. داشتم توی فايل های قديمی دور ميزدم که برخوردم بهش. اگر کسی اصل شعر را دارد ممنون ميشوم بفرستد برايم.


ترسم آن روز كه آن مرد زمان مي ايد                 خيل مردم همه با بقچه حمام آيند

ظاهرا مرده كه پوسيد كفن مي ايد                نوح اين قوم پس از غرق شدن مي آيد

هر كه بي عذر و بهانه ست خداحافظ او

هر كه پا بسته خانه ست خداحافظ او

اي جماعت نه اگر بيش كمي عار كنيد                 كي شما روزه گرفتيد كه افطار كنيد

الغرض بيشتر از مائده مهمان ديديم                     رمه آنقدر نديديم كه چوپان ديديم

آسيا بود ولي راه عمل را گم كرد                      آرد را چرخ زد و چرخ زدو گندم كرد

از درختي كه چنين است نچيدن بهتر                     از چنين راه به منزل نرسيدن بهتر

ظاهرا مرده كه پوسيد كفن مي آيد                           نوح اين قوم پس از غرق شدن مي آيد

خصم گفتند و دروغ است كه ديگر گشته                          آنچناني كه توان گفت ابوذر گشته

خصم خصم است اگر بوذر اگر سلمان است              كفر كفر است اگر مسجد اگر قرآن است

دل مبنديد كه صد فتنه در اين پنهان است                  اين همان قصه اسلام ابوسفيان است

پاي اين طايفه جز از پي شيطان فلج است          قبله كج نيست نمازي كه نخواندند كج است

محو فرعون مشو نيل شدن آسان است                    سنگ پيدا كن ابابيل شدن آسان است

هر كه بي عذر و بهانه ست خداحافظ او

هر كه پا بسته خانه ست خداحافظ او

  
نویسنده : عباس عسکری ساری ; ساعت ۸:٥۸ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٤/٩/٢۸
تگ ها :