نرم نرمک میرسد اینک بهار

۱- سال ۸۵ هم تموم شد با همه حوادثش. به روال معمول همه تبريک گفتند خوب ما هم ميگيم.

۲- اينکه خواهد آمد نوروزي که روزگار ما نو شود يا نه؟ و آيا خواهيم ديد ما روزگار نو را يک اميد و نگراني همزمان را در دل مي کارد.

۳- براي تعطيلات عيد به نظر مياد هيچ جا بهتر از تهران نباشد. اول صبح تو اتوبان همت با سرعت ۱۲۰ رفتن مثل يک خواب هست براي اونايي که عيد تهران را درک نکردند.

۴- مثلا خواستيم کار کن بازي در بياريم روز پنجم اومديم سر کار که يعني ما ديگه آخرشيم. از اونجايي که هيچ خبري نيست بعد از دو سه روز علافي و اينترنت گردي بقيه روزهاي کاري را مي پيچانيم و  ميريم ادامه  تعطيلات عيد.

۵- بنا بر پيشنهاد حميد امسال را تصميم گرفتيم سال تعيين تکليف براي آينده بناميم. آرمان يا زندگي. بايد يکي را انتخاب کرد. در حديث قدسي آمده است که خداوند جل و علي فرموده چند چيز را در چند چيز گذاشته ايم در حالي که بني بشر بر خلاف آن را ميجويد. از آن جمله  علم را در گرسنگي بود.

فکر ميکنم يک جورهايي آرمان خواهي را با رفاه و زندگي راحت خواستن نبايد شدني باشد. بايد تصميم گرفت اما تصميم سختي است.

۶- حاصل شرکت آمدن و اينترنت گردي امروزمان شد دوري در حکمت هاي نهج البلاغه. ميگذاريم اينجا که حداقل اگر کسي سر زد اينجا دست خالي نرود.

نشانه ايمان آن است كه راست بگويى آنگاه كه تو را زيان رساند، و دروغ نگويى آنگاه كه تو را سود دهد، و آنكه بيش از مقدار عملت سخن نگويى، و چون از ديگران سخن گويى از خدا بترسى           حکمت۴۵۰

از هر عفوى كه كرده اى هرگز نادم مباش، و به هر كيفرى كه داده اى هرگز مباهات مكن، و مادامى كه راهى براى گريز داشته باشى به غضب و پرخاش مشتاب           نامه۵۳

  
نویسنده : عباس عسکری ساری ; ساعت ٤:٢٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/۱/٧
تگ ها :