همه چی مان به همه چی مان می آید


سیاست مان به اقتصادمان، اقتصادمان به فرهنگ مان، ، فرهنگمان به ورزش مان، همه چیمان به همه چی مان می آید.
دایی برای من مجسمه هاشمی است. اصلا نخبگان این مملکت همه شان مثل همند. خود شیفته و خود محور. دایی و هاشمی میتوانستند اسطوره های ورزش وسیاست این مملکت باشتد اگر اینقدر در دام خود شیفتگی و لج بازی نمی افتادند. اینقدر خورگی و لج بازی میکنند و برای ماندن به هر راهی متوسل میشوند که به این سوال برسی که اگر سال 2001 بعد از باخت آث رم به جای ایویچ دایی را پرت میکردند از تیم بیرون بهتر نبود!؟ یا حتی سال 98 به جای مایلی کهن دایی را میفرستادند مرخصی.
کار که به این مرحله رسید دیگر هرچه قسم میخوری که این بابا از افتخارات این مملکت است ، زحمات زیادی برای این مملکت کشیده، خاک زیادی از گود سیاست و ورزش ابن بلاد محصوره خورده و افتخار آفریده دیگر حتی تو کت خودت هم نمیرود. از ستاره ها انتظار برخورد ستاره ای در همه زمینه ها میرود. موقعیت شناسی رفتن و میدان را به دیگران دادن و از کنار و در نقش های مربی و حامی و .... مراقب وسط گودی ها بودن هم جزیی از ستاره بودن است.
حیف از بازی مکزیک  که به راحتی از دست رفت و این همه فشار را برای بازی پرتقال گذاشت و این همه فشار عصبی بعد از بازی پرتقال برای این مردم به ارمغان آورد

/ 7 نظر / 17 بازدید
يوسف

نمی دونم مقایسه درستی هست یا نه ولی به نظر می رسه خیلی عوامل برای این شکست ها هست... از سوی دیگر به هر دو احساس احترام می کنم... هرچند نمیشه از خیلی از تصمیمات هردوشون دفاع کرد.... ولی مقایسه جالبیه...

احسان

«ما ایرانی همه چی مان به همه چی مان می آید.»جالب اینه که ظاهرا این جمله رو اولین بار فتحعلی شاه قاجار بر زبان رانده است!

جالبه اين مقايسه دايي و هاشمي رو نبوي هم كرده. ولي باز به نظرم اين كه آدمهاي اين ملك خيلي دوست دارند زودتر با يه نام نيكو بازنشسته بشن و نقش پير مراد و طريقت رو بازي كنن يه خورده هم از ترسوييه. اتفاقا هاشمي رو به خاطر جنگيدن تا آخرين نفسش تحسين مي كنم. سياستمدار بازنشستگي نداره مگه اين كه مردم بخوان. كه تازه خيلي هم معلوم نيست چه قدر تصميم جمعي درست باشه. خلاصه اين كه هاشمي نه تنها اداي بازنشستگي درنياورد و حتي خودش رو باز هم در معرض راي مردم گذاشت، شجاعتيه كه اتفاقا بد جوري در بين ما نايابه.

جواد رف

اين قبليه من بودما !

عباس

صحبت در معرض راي گذاشتن نيست. سخن از عدم توانايي و گذشتن دوره بعضي از کارها از آدم است. شناخت توانايي هاي امروز و چشم نبستن بر واقعيت

سوده

مقايسه هاشمی و دايی خيلی فانتزی نيست؟ يا به قول علما قياس مع الفارق!!

سنجد

خدا شما پيرمرد هايی که در اوج افتخار رفتيد و جا را برای جوانان جويای نام خالی کرديد و از پشت هوايشان را داريد غرق در نو.ر بفرمايد انشالله !