سياه و سفيد ديدن ، صفر و يکی تحليل کردن ، درست يا غلط دانستن در وجود تمام ما رسوخ کرده . تا مغز استخونمون را فاسد کرده . وقتی وحشتناک‌تر می‌شه که اين بيماری فراگير در روشنفکران و طبقات مرجع جامعه اپيدمی و حادتر باشه .

رنگ ها سفيدند يا سياه ، هيچ رنگ ديگری هم نيست. اگر سفيد دوست نداشتی پس حتماً سياه دوست داری ، هرچی هم قسم بخوری کسی باور نمی‌کنه .

آدم‌ها يا فرشته‌اند يا ديو . امکان سومی متصور نيست .

کارمون يا درسته يا غلط . والبته هميشه کار ما درسته اون طرفی‌ها هستن که کارشون غلطه عادت کرديم يا عادتمون دادند به جواب بله يا خير .

اول حکم می‌ديم بعد دليل می‌آوريم ( می‌تراشيم )

اول تصميم خودمون رو می‌گيريم بعد توجيه می‌کنيم

اين بيماری دور‌ه‌ی ماست يا بيماری ملت ما . ربطی به آب و هوا و تاريخ و گذشته هم داره ؟

/ 4 نظر / 15 بازدید
hamed ghoddusi

ولی البته وقتی دايره انتخاب‌ها محدود باشه طبيعی است که رنگ‌های زيادی نداشته باشی. يعنی يه دليل برای اين‌که اين اتفاقی که تو می‌گی ميفته اينه که انتخاب‌های ديگر نداری اين قدر انتخاب‌ها کمند که فقط دو تا از رنگ‌ها (که خوب معمولا هم متضادند) در ميدان حاضرند.

حامد

بسم الله اول: سلام دوم: خوب بود حداقل برای راه اندازی متن خوبی بود سوم: با حرفت موافقم و نظر حامد را قبول ندارم حرف عباس مربوط به فضای انتخابه حتی اگه همه فضا تو یه گوشه ار جی بی باشه باز همون را هم میشه طیف دار دیدش نه فقط دو سر طیف چهارم: چه باید کرد؟ پنجم:متاسفانه این وضع در اطرافیان خودمان بیشتر است به خصوص با چاشنی وظیفه و آسمان و ریسمان کردن چیزهایی که ربطی ندارد... ششم: یاعلی

mokh less مختصر و شايد مفيد

حضرت علی ( ع ) فرموده اند : فاصله ی بين بهشت و جهنم ٬ چهار انگشت است . منظور فاصله ی بين چشم و گوش . فاصله ی بين ديدن و شنيدن . کاش قضاوت های ما به مسلمانی نزديک تر شود . کاش با چشمان باز و بدون بغض قضاوت کنيم . يا حق